shokretkoda

از بس که گریه کردهام اینجا برای خوددارم جوانه میزنم از گونههای خوددلگیرم از تو، از خودم، از شعر، از بهاردلگیرم از زمین تو و از هوای خودلب باز کن هوای اتاقم عوض شودمیترسم از سکوت تو و از صدای خودخود را مرور میکنم، آه این چه قصهایستاز ابتدای چشم تو تا انتهای خوداین نامه نیست، یک غزل عاشقانه نیستمرگ است این که میبردم پا به پای خودما دل به نیل دادهیxa0ِ از شهر راندهایمیک شب بیا و معجزه کن با عصایxa0ِ خودشاید کسی بیاید و خود را برای ما ...شاید کسی بیاید و ما را برای خود ......

ادامه مطلب