برای خود....

از بس که گریه کردهام اینجا برای خود

دارم جوانه میزنم از گونههای خود

دلگیرم از تو، از خودم، از شعر، از بهار

دلگیرم از زمین تو و از هوای خود

لب باز کن هوای اتاقم عوض شود

میترسم از سکوت تو و از صدای خود

خود را مرور میکنم، آه این چه قصهایست

از ابتدای چشم تو تا انتهای خود

این نامه نیست، یک غزل عاشقانه نیست

مرگ است این که میبردم پا به پای خود

ما دل به نیل دادهی ِ از شهر راندهایم

یک شب بیا و معجزه کن با عصای ِ خود

شاید کسی بیاید و خود را برای ما ...

شاید کسی بیاید و ما را برای خود ...